2010-06 Een witte wind van verandering

      Reacties uitgeschakeld voor 2010-06 Een witte wind van verandering

Er waait een witte wind van verandering door Nederland en dat belooft weinig goeds voor de toekomst.

Wat veel mensen vreesden, is werkelijkheid geworden. De onderbuikgevoelens in Nederland hebben in de gemeenteraadsverkiezingen hun volle omvang getoond in de winst van de extreem-rechtse PVV onder leider van Geert Wilders.

De PVV voert openlijk een racistische campagne die de onderbuikgevoelens aanspreekt. In Almere zijn ze de grootste partij geworden. Een campagnepunt van de PVV is dat de criminaliteit door de komst van allochtonen is toegenomen. Onlangs kwam een rapport uit over criminaliteit in Almere over de periode 1984-2007 met de volgende conclusies:

  • Het criminaliteitsniveau in Almere blijft onder het landelijk gemiddelde.
  • Gemiddeld genomen voelen de inwoners van Almere zich veilig in hun stad

 

Bij de PVV gaat het niet om feiten, maar om manipuleerbare gevoelens.

 

Ik maak me grote zorgen over de toekomst. Ik kijk dan nog niet eens naar de beleidsvoorstellen extreem-rechts die een grote inperking vormen op de vrijheid van meningsuiting, vrijheid van religie en andere mensenrechten. Ik maak me zorgen over het klimaat van intolerantie in ons dagelijks leven.

 

Racisten zullen steeds minder remmingen voelen om hun haatgevoelens om te zetten in haatgedrag. Een jonge opkomende schrijfster Shantie Ramlal-Jagmohansingh vermeldt in een column op internet een incident bij de viering van Phagwa op 1 maart in Den Haag. Ze beschrijft de ervaringen van een Hindostaans meisje dat meeliep met de Phagwa optocht. Zij werd onaangenaam verrast toen een jongeman vanaf de kant haar toeschreeuwde: ‘Na woensdag [3 maart] kan dat niet langer hè?! Dan moet je dat vod gewoon van je kop afhalen!’ … Achterlijke mensen, met hun primitieve feesten en kleding. Dat feest maar van onze centen!’

 

Toen acht jaar geleden Pim Fortuyn de gemeenteraadsverkiezingen won, kwam mijn zoontje, die destijds 11 jaar was, naar binnen met het verhaal dat zijn buurjongetje hem naar aanleiding van die winst zei: “Straks gooien we jou het land uit als je vervelend bent.” Op 11-jarige leeftijd had zo’n klein ventje zich de boodschap van Fortuyn eigen gemaakt.

Dit zijn gewoon uitspraken zonder directe gevolgen.

 

Een paar jaar geleden liep mijn zoon ’s avonds laat met een Nederlandse vriendin op het Zwarte Pad in Scheveningen. Hij werd plotseling aangevallen door twee blanke jongens, die hem bewusteloos tegen de grond sloegen en hem allerlei verwensingen toeslingerden. Ze schopten hem keihard in zijn gezicht terwijl hij op de grond lag. Ik werd kort daarna door zijn vriendin gebeld. We brachten hem naar het ziekenhuis. Hij had een hersenschudding opgelopen. Het had erger kunnen zijn. Ze hadden hem in zijn ogen of zijn slaap kunnen treffen.

 

Zulke incidenten komen voor in iedere samenleving. Maar in een klimaat van racisme en intolerantie komen ze steeds minder als incident voor en steeds meer als resultaat van beleid, dat een klimaat schept waarin racisten zich gesterkt voelen om onbeschaafde gevoelens om te zetten in ongeciviliseerde daden.